De Cultuurkoepel Haarlem is een plek waar vrijheid en onvrijheid voelbaar samenkomen. Jaarlijks ontvangen we honderdduizenden bezoekers, en onze missie is om hen – én alle inwoners van Haarlem en omstreken – uit te dagen na te denken over wat vrijheid betekent. Dat doen we met culturele programma’s zoals muziek, dans, beeldende kunst en historische context.
Hannie Schaft: wat zou jij doen?
Hannie Schaft, het meisje met het rode haar, was een van de meest bekende verzetsstrijders uit de Tweede Wereldoorlog. Kort voor de bevrijding, in april 1945, werd zij gefusilleerd. Ze heeft korte tijd vastgezeten in de Koepelgevangenis. Haar verhaal, haar moed en haar betekenis voor onze vrijheid herdenken we jaarlijks op haar geboortedag, 16 september, in samenwerking met de Nationale Hannie Schaft Stichting.
Première van de animatie in cel 55
Op 16 september 2026 presenteren we de première van een nieuwe animatie die het verhaal van Hannie Schaft een extra, indringende laag geeft. De animatie is vanaf die dag permanent te zien in cel 55, die speciaal is ingericht als herinneringsplek. Tijdens de bijeenkomst omlijsten een speciaal gecomponeerd lied, korte speeches en een krachtige koorperformance deze bijzondere première.
De animatie
De animatie is geen traditionele film om even voor te gaan zitten, maar een poëtische invulling van de ruimte waarin zij wordt getoond. Zoals de tekenaar Christel Bouwmeester het omschrijft:
“De animatie bestaat uit losse fragmenten die de tijd van Hannie Schaft in gevangenschap omlijsten. Het werk is bedoeld om bezoekers nog dieper te betrekken bij de beleving van haar verhaal en bij te dragen aan de bewustwording van deze bijzondere locatie en haar geschiedenis.”
De afzonderlijk te beluisteren audio voegt een extra laag toe aan de ervaring:
“De audio laat je ervaren hoe het moet zijn geweest om als jonge vrouw in deze rol te staan.”
De teksten zijn geschreven en ingesproken door actrice Liesbeth Rood.
Als ik je niet meer zie
Het speciaal gecomponeerde nummer Als ik je niet meer zie vertelt het verzetsleven van Hannie Schaft vanuit de brieven die zij schreef aan haar vriendin Philine. De Mattanja Gerritsen licht toe:
“Tijdens mijn research kwam ik deze brieven tegen en ik werd geraakt door de alledaagsheid van sommige stukken, de gemeenschappelijke herinneringen die Hannie ophaalt, maar ook door de kwetsbaarheid die ze toont. Hierdoor werd ze voor mij echt menselijk.”
En over de keuze om delen letterlijk te gebruiken:
“Door sommige stukken letterlijk over te nemen uit de brieven, wilde ik een intiem, persoonlijk verhaal vertellen over een jonge vrouw met ongelooflijk veel moed.”
Het lied vormt zo een emotionele tegenhanger van de animatie en verdiept de beleving van Hannies verhaal.
